(Ασπρόμαυρου συνέχεια...) Μια από τις πιο γνωστές εικόνες του 20ού αιώνα. Η φωτογραφία της Diane Arbus: το πορτρέτο των Identical Twins, (Νew Jersey 1967), αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές στιγμές της, όπου εξερευνά τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο όμοιο που, όσο το κοιτάς, αποδεικνύεται απλώς ο προθάλαμος του διαφορετικού. Με την πρώτη ματιά βλέπεις τα προφανή: δύο πανομοι...

Τις κοιτάζω κάθε φορά σαν να είναι άλλες. Σκέφτομαι πόσο πληγώθηκαν σε κάθε εποχή και με κάθε τρόπο. Λεηλατήθηκαν, κάηκαν, θρυμματίστηκαν, έσπασαν, ράγισαν… Κι όμως, στέκουν ακόμα, και η πέτρα τους θυμάται περισσότερα από όσα χωράει η μνήμη μας. Ναι, οι Καρυάτιδες, φέρουν στο σώμα τους, την ιστορία της πόλης που τις γέννησε. Νεαρές γυναίκες που έγ...

(Γράφει η Τζένη Μενύχτα) Κοιτάζω τους βράχους που βρίσκονται εκεί έξω, είναι δομημένοι από μόρια δεμένα μεταξύ τους με διαμοριακές δυνάμεις, συνεργάζονται με αρμονία, με ακρίβεια, αναγνωρίζονται και εξηγούνται σήμερα από την επιστήμη. Η Φύση έχει μια άλλη νοημοσύνη θαυμαστή, έξω και πέρα από την εξάρτηση ενός εγκεφάλου. Η ύπαρξή της έχει διανύσει ωκεανούς χρόνου σε σχέση με τα αν...

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πυξίδα. Άλλοι έχουν άνεμο. Και υπάρχουν κι εκείνοι που τους κατευθύνουν χέρια. Εκείνον, τον καθόριζαν τα χέρια. Από παιδί ακόμη, κάποια χέρια τον κράτησαν όρθιο, άλλα τον έσπρωξαν να περπατήσει πριν μάθει να ισορροπεί. Χέρια γονιών που δεν άφησαν ποτέ τον αγκώνα του, χέρια δασκάλων που χάραξαν μέσα του ευθείες και όρια, χέρια εραστών που τον...

O Mark Rothko είναι ένας Νοέμβριος από μόνος του. Όχι με τη βροχή, αλλά με εκείνη τη βαθιά, εσωτερική μελαγχολία του φωτός που σβήνει αργά. Οι πίνακές του δεν απεικονίζουν τίποτα, κι όμως κουβαλούν όλη τη σιωπή και την ένταση του ανθρώπου που κοιτά μέσα του. Ζωγράφιζε μεγάλες επιφάνειες χρώματος — στρώσεις πάνω σε στρώσεις, σαν αναπνοές. Τα έργα του μοιάζουν με παράθυρα: όχ...

‘Το φως μέσα στην ύλη’ «Ίσως, τελικά, αυτό να ’ναι η επιστήμη: η πίστη ότι κάτι αόρατο μπορεί να σωθεί, αν το φωτίσεις με αγάπη.» Αγαπητή Μαρία, Αντικρύζω τη φωτογραφία σου και ριγώ. Βλέπω μια γυναίκα συντηρητική, συνηθισμένη. Τα μάτια σου στρογγυλά, γλυκά, έξυπνα. Στα φρύδια σου μια γραμμή συνοφρύωσης. Γιατί, αναρωτιέμαι. Είναι καχυποψία ή φόβος; Μα,...