Το Ντελφτ του Γιοχάνες Βερμέερ είναι κάτι περισσότερο από το σκηνικό της ζωής του. Είναι ο ίδιος ο καμβάς όπου διαμορφώθηκε η τέχνη του. Η πόλη με τα κανάλια, τις λείες επιφάνειες των τούβλινων σπιτιών, τον συχνά ασταθή ουρανό της Ολλανδίας, εδινε αυτό το μαλακό, αλλά, καθαρό φως που αποτυπώνεται σε κάθε πίνακα του ζωγράφου. Στο Ντελφτ το φως δεν είναι απλός φωτισμός, είναι ανάσα.

Μιχάλης Οικονόμου. ''Ο ζωγράφος που έκανε τα σπίτια να ονειρεύονται...'' Έγινε γνωστός μετά τον θάνατό του. Το ύφος των έργων του, απλό και ονειρικό, ταυτόχρονα. Έχει δεχτεί επιρροές από τον ιμπρεσιονισμό και τον μοντερνισμό, αλλά, με μια προσωπικά σφραγίδα, από λεπτό συναισθηματισμό και υπνώδη ατμόσφαιρα. Χρησιμοποιούσε ως μουσαμά, όχι μόνο καμβά και χαρτόνι, αλλά, φανέλες, λινά ...

O Mark Rothko είναι ένας Νοέμβριος από μόνος του. Όχι με τη βροχή, αλλά με εκείνη τη βαθιά, εσωτερική μελαγχολία του φωτός που σβήνει αργά. Οι πίνακές του δεν απεικονίζουν τίποτα, κι όμως κουβαλούν όλη τη σιωπή και την ένταση του ανθρώπου που κοιτά μέσα του. Ζωγράφιζε μεγάλες επιφάνειες χρώματος — στρώσεις πάνω σε στρώσεις, σαν αναπνοές. Τα έργα του μοιάζουν με παράθυρα: όχ...

Δεκέμβριος. Ο Γιάννης Τσαρούχης είναι ένας ζωγράφος που γνωρίζει βαθιά τη γλώσσα του φωτός. Όχι του εκτυφλωτικού καλοκαιρινού φωτός που ταυτίστηκε συχνά με την ελληνικότητα, αλλά, του άλλου, του εσωτερικού, του τελετουργικού, εκείνου που μοιάζει με αναμμένο καντήλι μέσα σε χειμωνιάτικο δωμάτιο. Γι’ αυτό ταιριάζει στον Δεκέμβριο: γιατί ο μήνας αυτός ζητάει περισσότερη σιωπή, περισσότερο ...

Ο Γενάρης βρίσκει τον Γιάννη Μόραλη χωρίς προσπάθεια. Σαν να ανήκουν στην ίδια θερμοκρασία: στη συγκράτηση, στη διαύγεια, στο φως που δεν ζεσταίνει αμέσως, αλλά αποκαλύπτει. Είναι ο μήνας που όλα φαίνονται καθαρά, γυμνά από περιττά στολίδια, όπως και το έργο του. Ο Μόραλης υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες εικαστικούς δημιουργούς του 20ού αιώνα. Ζωγράφος, γλύπτης, χαράκτης,...

Ο Μάρτιος μοιάζει με βλέμμα που ανοίγει αργά. Το φως αλλάζει θέση μέσα στην ημέρα και τα πράγματα αποκτούν μια δεύτερη φωνή. Σε αυτό το μεταίχμιο ανήκει ο Claude Monet. Γεννημένος το 1840 στο Παρίσι και μεγαλωμένος στη Χάβρη, έμαθε από νωρίς να παρατηρεί τον ουρανό και τη θάλασσα.  Η επιμονή του να ζωγραφίζει έξω, μπροστά στο ίδιο το τοπίο, έγινε πράξη πίστης. 

Ήταν μια λέξη. Φωτοτροπισμός. Η κίνηση προς το φως. Η φυσική τάση ενός ζωντανού οργανισμού να στρέφεται προς την πηγή που τον φωτίζει. Τη συνάντησα κάποτε και την κράτησα. Ίσως γιατί ένιωσα πως δεν αφορούσε μόνο τα φυτά. Υπάρχουν και άνθρωποι που στρέφονται προς το φως. Το αναζητούν στα πρόσωπα. Στους τόπους. Στην τέχνη....