Την Άνοιξη το Άουσβιτς μοιάζει ειδυλλιακό. Καταπράσινα λειβάδια το περιβάλλουν. Η φύση οργιάζει από ομορφιά και χάρη. Όλα αυτά μέχρι το σοκ της ξενάγησης. Όταν σκέφτεσαι ότι περπατάς εκεί που συντελέστηκε μια σφαγή-στίγμα του 20 ου αιώνα. Πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι, εξοντώθηκαν μαζικά, βιομηχανικά… Αυτό το σύστημα των ναζιστικών στρατοπέδων παρα...

"Με αφορμή τα της Σαντορίνης…" Πριν από 10 χρόνια. Στο 1ο Γυμνάσιο Ταύρου. Τρεις φιλόλογοι. Η Χαρά, η Λούλα και η Φωτεινή. Με μαθητές της Β' και Γ' Γυμνασίου. Πολιτιστικό Πρόγραμμα: Κυκλάδες – Σαντορίνη, «Η πάνω μεριά του κόσμου». Βασιστήκαμε, κυρίως, στο βιβλίο της Καδιώς Κολύμβα: ΄΄Η Πάνω Μεριά του κόσμου’’ Μαθαίναμε γ...

Πήγα στην παράσταση, αναρωτώμενη πώς γίνεται να αποδοθεί θεατρικά το κείμενο του ομώνυμου βιβλίου του Χρόνη Μίσσιου Πώς σκηνοθετείς το βίωμα ενός επιβιώσαντα βασανιστηρίων, ενός πολιτικού κρατούμενου; Ενός νέου, που στα 16 του φυλακίζεται, βασανίζεται αδιάκοπα και ανελέητα, μέχρι το 1973 που αποφυλακίζεται. Είκοσι ένα χρόνια φυλακές κι εξορίες. Πώς απελευθερώνεις α...

Όσες φορές κι αν πας "απέναντι", όσες κι αν ταξιδέψεις, πάντα τα ίδια νιώθεις. Διασχίζοντας τη θάλασσα που ενώνει τις ακτές του Αιγαίου, ανυπομονείς, καρδιοχτυπάς. Επιστρέφεις. Περνάς από τόπους γνώριμους, από τοπωνύμια που τόσες φορές συνάντησες στα διαβάσματά σου, Τσεσμέ, Βουρλά, Αλάτσατα... Διασχίζεις τη χερσόνησο της Ερυθραίας.Καταλήγεις στη Σμύρνη. Μεγαλούπολη...

«Μου ‘ταξες ταξίδι να με πας, όσο μακριά ο κόσμος φτάνει….» Όπου κι αν σταθείς, ακούς για ταξίδια. Ή πάλι, συχνά, πιάνεις τον εαυτό σου να ονειρεύεσαι ταξίδια. Μακρινά, κοντινά, ταξίδια απόδρασης, χαλαρωτικά, θεραπευτικά, οργανωμένα, μοναχικά, αναπόφευκτα, νοερά… Μέχρι πρόσφατα, πίστευα πως όλοι τ΄ αγαπούν. ...

Κάθε ζωγράφος κι ένα βλέμμα στο φως. Ένα ημερολόγιο χρωμάτων και αχλής... Μικρά Φωτοτροπικά θαύματα....