Claude Monet, Μάρτιος
Ο Μάρτιος μοιάζει με βλέμμα που ανοίγει αργά.
Το φως αλλάζει θέση μέσα στην ημέρα και τα πράγματα αποκτούν μια δεύτερη φωνή.
Σε αυτό το μεταίχμιο ανήκει ο Claude Monet.
Γεννημένος το 1840 στο Παρίσι και μεγαλωμένος στη Χάβρη, έμαθε από νωρίς να παρατηρεί τον ουρανό και τη θάλασσα.
Η επιμονή του να ζωγραφίζει έξω, μπροστά στο ίδιο το τοπίο, έγινε πράξη πίστης.
Πίστη στο βλέμμα. Πίστη στην εμπειρία της στιγμής. Πίστη στο ότι η αλήθεια του κόσμου βρίσκεται στο φως που τον αγγίζει.
Με τον πίνακα 'Impression, soleil levant' (1872), έδωσε άθελά του το όνομα σε ένα ολόκληρο κίνημα.
Ο Ιμπρεσιονισμός δεν υπήρξε για εκείνον θεωρία. Υπήρξε τρόπος να στέκεται απέναντι στον χρόνο.
Ζωγράφιζε το ίδιο θέμα ξανά και ξανά, καθεδρικούς ναούς, θημωνιές, λίμνες με νούφαρα.
Δεν τον ενδιέφερε το αντικείμενο αλλά η μεταβολή του φωτός επάνω του. Κάθε ώρα της ημέρας ήταν ένα καινούργιο έργο.
Η ζωή του γνώρισε απώλειες και οικονομικές δυσκολίες, γνώρισε περιόδους αμφισβήτησης, γνώρισε και τη βαθιά αφοσίωση στη ζωγραφική ως καθημερινή άσκηση. Στο Giverny διαμόρφωσε τον κήπο του σαν να συνέθετε έναν ζωντανό πίνακα. Τα νούφαρα έγιναν ένας ολόκληρος κόσμος, μια ήσυχη κοσμογονία νερού και χρώματος. Ακόμη και όταν η όρασή του θόλωνε από τον καταρράκτη, εκείνος συνέχιζε να αναζητά το φως, σαν να το ήξερε από μέσα.
Ο Μάρτιος του ταιριάζει επειδή είναι μήνας αφύπνισης. Τίποτα δεν έχει ακόμη σταθεροποιηθεί. Όλα βρίσκονται σε κίνηση.
Το πράσινο είναι υπόσχεση, ο ουρανός δοκιμάζει νέους τόνους, η γη ανασαίνει βαθύτερα.
Έτσι και ο Monet ζωγράφιζε την αναπνοή των πραγμάτων.
Στο Φωτοτρόπιο θα μπορούσε να σταθεί ως μια υπενθύμιση ότι η τέχνη δεν συλλαμβάνει το αιώνιο.
Αγκαλιάζει το εφήμερο και το μετατρέπει σε μνήμη φωτός.
Καλό Μήνα!
Το φως αλλάζει θέση μέσα στην ημέρα και τα πράγματα αποκτούν μια δεύτερη φωνή.
Σε αυτό το μεταίχμιο ανήκει ο Claude Monet.
Γεννημένος το 1840 στο Παρίσι και μεγαλωμένος στη Χάβρη, έμαθε από νωρίς να παρατηρεί τον ουρανό και τη θάλασσα.
Η επιμονή του να ζωγραφίζει έξω, μπροστά στο ίδιο το τοπίο, έγινε πράξη πίστης.
Πίστη στο βλέμμα. Πίστη στην εμπειρία της στιγμής. Πίστη στο ότι η αλήθεια του κόσμου βρίσκεται στο φως που τον αγγίζει.
Με τον πίνακα 'Impression, soleil levant' (1872), έδωσε άθελά του το όνομα σε ένα ολόκληρο κίνημα.
Ο Ιμπρεσιονισμός δεν υπήρξε για εκείνον θεωρία. Υπήρξε τρόπος να στέκεται απέναντι στον χρόνο.
Ζωγράφιζε το ίδιο θέμα ξανά και ξανά, καθεδρικούς ναούς, θημωνιές, λίμνες με νούφαρα.
Δεν τον ενδιέφερε το αντικείμενο αλλά η μεταβολή του φωτός επάνω του. Κάθε ώρα της ημέρας ήταν ένα καινούργιο έργο.
Η ζωή του γνώρισε απώλειες και οικονομικές δυσκολίες, γνώρισε περιόδους αμφισβήτησης, γνώρισε και τη βαθιά αφοσίωση στη ζωγραφική ως καθημερινή άσκηση. Στο Giverny διαμόρφωσε τον κήπο του σαν να συνέθετε έναν ζωντανό πίνακα. Τα νούφαρα έγιναν ένας ολόκληρος κόσμος, μια ήσυχη κοσμογονία νερού και χρώματος. Ακόμη και όταν η όρασή του θόλωνε από τον καταρράκτη, εκείνος συνέχιζε να αναζητά το φως, σαν να το ήξερε από μέσα.
Ο Μάρτιος του ταιριάζει επειδή είναι μήνας αφύπνισης. Τίποτα δεν έχει ακόμη σταθεροποιηθεί. Όλα βρίσκονται σε κίνηση.
Το πράσινο είναι υπόσχεση, ο ουρανός δοκιμάζει νέους τόνους, η γη ανασαίνει βαθύτερα.
Έτσι και ο Monet ζωγράφιζε την αναπνοή των πραγμάτων.
Στο Φωτοτρόπιο θα μπορούσε να σταθεί ως μια υπενθύμιση ότι η τέχνη δεν συλλαμβάνει το αιώνιο.
Αγκαλιάζει το εφήμερο και το μετατρέπει σε μνήμη φωτός.
Καλό Μήνα!