Υπάρχει μια μορφή στην ιστορία της φωτογραφίας που στέκεται στο περιθώριο του κάδρου. Κοντά στο γεγονός. Μακριά από το όνομα. Ο ηθικά αόρατος φωτογράφος. Περπατά πίσω από την πορεία. Σηκώνει τη μηχανή. Μετρά το φως. Ρυθμίζει την απόσταση. Το κλικ ακούγεται μικρό. Σχεδόν ευγενικό. Η στιγμή παγώνει με ακρίβεια. Η τεχνική τον προστατεύει. Το κάδρο γίνεται σύνορο...