Μέχρι τ’ όνειρο


(Γράφει η Αναστασία Πουλή, μαθήτρια Α΄ Λυκείου)

Πριν τον κάθε όροφο, μια σκάλα θα υπάρχει,
που καλείται ν’ ανέβει κανείς
δεν έχεις άλλη επιλογή απ’ το να προσπαθείς.
Ένα βήμα παραπάνω, ένα σκαλί λιγότερο,
μια παραπάνω ελπίδα, πείσμα ισχυρότερο
γίνεται ως το τέλος μια μεγάλη μάχη.

Μέχρι ν’ ανέβεις τα σκαλιά, μέχρι να γίνει ο στόχος˙ 
χρειάζεται προσπάθεια, κόπος και αγώνας, 
που πολλές φορές μοιάζει με αιώνας.
 Μόνο μην απελπίζεσαι και μην τα παρατάς,
 παρά τις δυσκολίες που θα συναντάς. 
Μη σε απελπίζουν τα μεγάλα σκαλοπάτια, 
να σκέφτεσαι τα ύστερα του ονείρου μονοπάτια˙ 
μετά θα εκπληρωθεί ο μεγάλος πόθος.

 Όσο προσπαθείς, χωρίς να καταλαβαίνεις, 
ύπουλα σ’ ακολουθεί ένας λογισμός για να σ’ επηρεάσει,
 ένας πειρασμός θέλει να σε παραπλανήσει,
 μέχρι τέλους πονηρά να σε ταλαιπωρήσει˙ 
συναντάς διλήμματα και άγχος υπομένεις.

 Μονάχα αγνόησέ τον,
 συνέχισε να προσπαθείς με πείσμα και αφοσίωση ν’ ανεβαίνεις˙
 κάθε σκαλί ν’ αφήνεις πίσω, καθώς ψηλά πηγαίνεις.
Θα φτάσεις στον όροφό σου,
το εδώ και καιρό επιθυμητό όνειρό σου˙
κι ο κόπος ανταμείβεται, στο τέλος
 θα το δεις.

                                                                                                                                       
506603748_3225100564320496_5923887340073358824_n.jpg 60.17 KB